روزهای دلتنگی جزو روزهایی هست که برای من خیلی خنده دار است می گویید چرا

خب پس بنشینید پای حرفام می دونید روزهایی که من دلتنگ خانومم داخل

پادگان می شم دقیقاچیکارها می کنم؟؟؟چیزهایی می خرم که اصلا تا حالا تو

عمرم نخوردم ولی چون عشقم اونو دوست داره می خورم و اینجوری یادش میوفتم

شاید من واقعا تا حالا پاستیل نخورده بودم

ولی وقتی دلتنگش شدم فقط فکر کنم 30 تومان پاستیل خوردم این روزهای اخر خخخ

یا مثلا من ساعت نیاز داشتم ولی ساعت مچی ولی بخاطر اولین یادگاری که به خانومم

دادم یک ساعت گردنبندی یا جیبی بود رفتم ساعت خودمم جیبی خریدم همه می گن

این چیه مثل قدیمیا می گم به شما چه من دوستش دارم چون یاد اور کسی مثل دنیامه

و در ادامه من کلا اینقدر وسایلمو تو  اموزشی زدن در ساعت های اموزس که من نبودم

عجب نامردایی بودن خلاصه کار ندارم تصمیم گرفتم تو یگان کل وسایلمو علامت بزارم

چون اسم عشقم وحیدست از لیوان و سلف غذا خوریم و پوتینو و حتی فرچه تخت و

کلاه نطامیم وهر چی که فکر کنین روش یک V بزرگ نوشتم وقتی اب می خورم وحیده

رو می بینم وقتی صبح هاکلاه نطامیمو میزارم سرم و سروع به خدمتم استارت می خوره

با ذکر وحیده شروع می کنم خلاصههر کاری می کنم که وحیده یک ثانیه هم ازم

جدا نشه حتی موقع غذا خوردن که همه مردها هواسشون به شکمشونه من نه خخخخ